4 ISLAND


Al vanaf de eerste dag dat we op Lanta zijn wilt Milan een eilanden tour doen. Ik, de grote schijtert van ons twee, vind dat allemaal maar spannend. Zonder S deed ik alles, maar nu als mam ben ik anders naar de wereld gaan kijken. M is dan ook super trots op mij dat ik alles doe. Altijd even met wat gemok, lees: veel gezeur. Maar uiteindelijk vind ik alles super geweldig en wil ik niet meer naar huis. Met het oog op deze uitkomst probeert M ons overal mee naartoe te slepen. Hij wil altijd het uiterste, kayakken, bergbeklimmen en raften. En ik wil eigenlijk alleen maar in de zon liggen, bruin worden en zandkastelen bouwen. Samen houden we elkaar mooi in balans.
 
Ik probeerde de eilanden tour steeds een beetje uit te stellen. Het leek me eigenlijk niet zo een goed idee met S. Op de boot in de brandende zon, naar een eiland zonder enige beschaving, waar S waarschijnlijk een zonnesteek zou oplopen waar dan geen dokter in de buurt is. Alle horror scenario's gingen al door mijn hoofd. Volgens M was het goed te doen, waren er overal mensen en op het resort zeiden ze hetzelfde. Eigenlijk had ik geen andere keus dan gewoon te gaan.
 
We waren de eerste die werden opgehaald. Hierna reden we naar een resort verder op. Een man met nederlands accent en kinderwagen mét baby vroeg de driver of hij een seconde kon wachten. Zijn vrouw was nog in het huisje, de laatste spullen halen. Een stel, met baby, net zo 'georganiseerd' als wij stapten in. "Heb je wel de luiers, ben je de talkpoeder niet vergeten, eigenlijk moet hij zijn broekje aan he" What are the odds, wij zijn dus niet de enige die onze baby overal mee naartoe nemen. Het was direct gezellig. We maakten kennis met Xander, Frances en baby Toon uit Rotterdam. We konden heerlijk ongegeneerd schaterlachen over hoe geweldig we onze kinderen vinden en ouwehoeren over de reizen die we nog wilden of hadden gemaakt.
 
We gingen van eiland naar eiland. We begonnen met snorkelen bij Koh Kraden. Helaas was het coraal niet zo heel mooi meer en waren de vissen een beetje saai. Ik vind snorkelen sowieso spannend, zo in open water, dus toen ik een haai zag was ik weer snel het water uit. Al snel kwamen er meerdere boten vol Koreaanse toeristen de pret verstoren. Geen van allen kon zwemmen, maar wel de hele familie ging mee. Oma neef broer en nicht werden met zwemvest als aas de zee in gehezen. Je hoorde alleen nog maar Koreaanse noodkreten. Gelukkig vaarden wij snel weer verder naar het volgende eilandje Koh Chuack waar we wat meer konden snorkelen. Als derde gingen we naar de Koh Muk's Emerald Cave. Als snel begreep ik dat we door de grotten moesten zwemmen en dat er binnenin  deze gigantische rots/eiland een paradijs moest liggen. Zo stoer als ik was sprong ik meteen het water in. Even M laten zien wat voor avonturier ik was..
 
Het was dood eng en pikkedonker in de grotten. We volgende de gids die alleen een mini zaklamp bij zich had. Gelukkig had ik Frances bij me, die totaal niet bang leek te zijn. Het was ongeveer 5 minuten zwemmen toen we licht zagen aan het einde van tunnel. Het was echt geweldig mooi, heaven was zeker niet overdreven. De piraten hadden dit mini strandje ondekt en bewaarden hier hun schatten en kwamen deze later ophalen na nog wat plunderingen op zee. Het verhaal hierachter maakte het nog bijzonderder...
 
Tot de 3 boten met 1000 Koreanen weer arriveerden. Binnen 10 minuten zag de zee oranje van de zwemvesten en gillende zwemdiploma-loze Aziaten. Als lange treintjes werden ze de grot in geleidt. Een rij bestond uit gemiddeld 100 Koreanen die de grot in gingen. Hierna volgden er nog 3 (?!) Alle charme van  het mooie geheimzinnige strandje was totaal weg. Vol verbazing zagen we hoe deze mensen, totaal zonder enig idee van wat er te zien was of wat er gebeurde als krioelende vissen in een groot net hoopten op verlossing. M heeft een poging gedaan om mooie foto's te maken, wat bijna onmogelijk was.. Ondanks onze Koreaanse vrienden was het een super ervaring. 
 
Als laaste gingen we naar Koh Ngai... dit was zo geweldig mooi. Je kan je op dat moment gewoon niet voorstellen dat je daar echt bent. Het is dan zo onwerkelijk. Je moet dan even stil staan, goed om je heen kijken en het in je opnemen, want voor je weet veranderd dit mooie moment in een herinnering. 
 
S en Toon hebben heerlijk samen gezwommen en gespeeld. Eindelijk konden ze wat doen, want tijdens het snorkelen moesten ze braaf op de boot blijven. 
 
Het was een dag om nooit te vergeten
 
x B.
 
Let the pictures speak for them selves..







het strandje middenin in de grot


 










Daar ga ik dan, super stoer..


plons!


10.000 koreanen




















Related Posts

  • HAPPY BANDITS!
    HAPPY BANDITS!

    Wat komen er toch mooie foto's voorbij op social media! Het blijft voor mij echt een feestje om deze allemaal te zien...

  • OP DE PRCHTG BLOG
    OP DE PRCHTG BLOG

    Een aantal weken terug schreef lieve Fleur van PRCHTG een super leuke blogpost over ICECREAM BANDITS. Haar twee schat...


Leave a comment


Please note, comments must be approved before they are published